
Umudum Bende Kalsın Mutluluk ülkesine giden bütün trenler Son yolcusunu benden önce almışlar.Ben son durağa son tren gitikten sonra varanım. Bekliyorum. Karlarla kaplı hayatımda, etrafımdaki her şey buz tutarken, Ben kardelen olmayı başarabilir miyim? Hiç bilmiyorum. Hep hayatın siyah rengidir kader, neden mutlu günler kaderden değil? Ölen bir yakınımızı düşünelim. Onunla hiç mutsuz gün geçirmemiş Gibi, hep iyi şeyleri hatırlayıp güzel günleri anarız. O zaman çok geç değil, öldürün hayatı içinizde. Güzel günleri hatırlamak adına. Bu sizi mutlu edecektir. Hatalar insanları daima olgunlaştırır.Ama beni o kadar çocuklaştırdı ki ağlayacağım Geçecek, uyuyup unutacağım. Teselim teseliye muhtaç. Author: Beyazıt Yayınları.
Umudum Bende Kalsın e-Kitap PDF olarak ücretsiz
Kitap eleştirileri
Umudum Bende Kalsın